پرش به محتوا

ثعلبة بن میمون

مقاله قابل قبول
عدم رعایت شیوه‌نامه ارجاع
کپی‌کاری از منابع خوب
استناد ناقص
از ویکی شیعه
ثعلبة بن میمون
فقیه و محدّث شیعی و از اصحاب امام صادق(ع) و امام کاظم(ع)
اطلاعات فردی
نام کاملابواسحاق ثَعْلَبة بن مَیْمون اسدی کوفی
کنیهابواسحاق فقیه • ابواسحاق نحوی • اسدی کوفی
نسباز موالی (آزادشدگانِ) بنی‌اسد و بنی‌سلامه
محل تولدکوفه
مذهبشیعه
صحابیامام صادق(ع) و امام کاظم(ع)
اطلاعات حدیثی
روایت اززُرارَة بن اَعیَن، حارث بن مغیره، حماد بن عثمان و محمد بن مسلم
راویان از اواحمد بن محمد بن ابی نصر بزنطی، عبدالله بن محمد حجّال، عبدالله بن بُکَیر، ابو سعید مُکاری
اعتبارثقه


ثَعْلَبة بن مَیْمون فقیه و محدّث شیعی و از اصحاب امام جعفرصادق(ع) و امام موسی کاظم(ع) است.

کنیه ثَعْلَبة بن میمون، ابواسحاق بود و او را ابواسحاق فقیه، ابواسحاق نحوی و اسدی کوفی نیز می‌خواندند.[۱] از تاریخ تولد و وفاتش اطلاعی در دست نیست. از موالی بنی اسد و بنی سلامه بوده، به زهد، عبادت و نیک کرداری و فصاحت شهرت داشته است. درباره عبادت ثعلبه در مسجد کوفه و توجه هارون الرشید (حکومت :۱۷۰-۱۹۳ق) به او، روایتی نقل شده است.[۲] او را قاری، نحوی و لغوی نیز دانسته‌اند.[۳]

او از امام جعفر صادق(ع)، امام موسی کاظم(ع) و کسانی چون زُرارَة بن اَعْیَن، حارث بن مغیره، حماد بن عثمان و محمد بن مسلم حدیث نقل کرده است. کسانی چون احمد بن محمد بن ابی نصر بزنطی، عبدالله بن محمد حجّال، عبدالله بن بُکَیر، ابو سعید مُکاری و بسیاری دیگر از او روایت کرده‌اند.[۴] گفته‌اند که ثعلبه کتابی در حدیث داشته که راویان بسیاری از آن نقل کرده‌اند.[۵]

نیامدن لفظ ثقه در رجال نجاشی [یادداشت ۱]سبب شده تا بعضی در وثاقت ثعلبه تردید کنند، اما این تردید کاملاً بی‌وجه بوده[۷] و دیگران ثعلبه را ثقه دانسته‌اند.[۸]

پانویس

  1. ↑ کشی، رجال الکشی، ۱۴۰۹ق، ص۳۷۵؛ نجاشی، رجال النجاشی، ۱۴۰۷ق، ص۱۱۷؛ شیخ طوسی، رجال الطوسی، ۱۴۱۵ق، ص۱۷۴
  2. ↑ نجاشی، رجال النجاشی، ۱۴۰۷ق، ص۱۱۸؛ قمی، تحفة الاحباب فی نوادر آثار الاصحاب، ۱۳۷۰ش، ص۶۴؛ خویی، معجم رجال الحدیث، ۱۴۱۳ق، ج۳، ص۴۰۹
  3. ↑ نجاشی، رجال النجاشی، ۱۴۰۷ق، ص۱۱۸؛ حلّی، کتاب الرجال، ۱۹۷۲م، ص۶۰؛ علامه حلّی، رجال العلامة الحلّی، ۱۴۰۲ق، ص۳۰
  4. ↑ شیخ طوسی، رجال الطوسی، ۱۴۱۵ق، ص۳۳۳؛ علامه حلّی، رجال العلامة الحلّی، ۱۴۰۲ق، ص۳۰؛ تستری، قاموس الرجال، ۱۴۱۰ق، ج۲، ص۴۹۱؛ خویی، معجم رجال الحدیث، ۱۴۱۳ق، ج۳، ص۴۱۰-۴۱۱
  5. ↑ نجاشی، رجال النجاشی، ۱۴۰۷ق، ص۱۱۸؛ شیخ طوسی، رجال الطوسی، ۱۴۱۵ق، ص۳۳۳؛ خویی، معجم رجال الحدیث، ۱۴۱۳ق،، ج۳، ص۴۰۹
  6. ↑ نجاشی رجال نجاشی، مؤسسة النشر الإسلامي، ص۱۱۸.
  7. ↑ مامقانی، تنقیح المقال، ۱۳۵۲ق، ج۱، بخش۲، ص۱۹۶؛ امین، اعیان‌ الشیعة، ۱۹۸۳م، ج۴، ص۲۵
  8. ↑ کشی، رجال الکشی، ۱۴۰۹ق، ص۴۱۲

یادداشت

  1. ↑ تعبیر ثقه نیامده ولی با ویژگی های زیادی نجاشی او را توصیف کرده و ستوده است كان وجها في أصحابنا ، قارئا ، فقيها ، نحويا ، لغويا ، راوية ، وكان حسن العمل ، كثير العبادة وألزهد.[۶]

منابع

  • امین، محسن، اعیان‌ الشیعة، تحقیق: حسن امین، بیروت، دار التعارف للمطبوعات، ۱۹۸۳م.
  • تستری، محمدتقی، قاموس الرجال، قم، دفتر انتشارات اسلامی، ۱۴۱۰ق.
  • حلی، حسن بن علی، کتاب الرجال، تحقیق: محمدصادق آل بحرالعلوم، نجف، بی‌نا، ۱۹۷۲م.
  • خویی، ابوالقاسم، معجم رجال الحدیث، قم، بی‌نا، ۱۴۱۳ق.
  • شیخ طوسی، محمد بن حسن، رجال الطوسی، تحقیق: جواد قیومی اصفهانی، قم، مؤسسة النشر الإسلامی، ۱۴۱۵ق.
  • علامه حلی، حسن بن یوسف، رجال العلامة الحِلّی، تحقیق: محمدصادق بحرالعلوم، نجف، المطبعة الحيدرية، ۱۴۰۲ق.
  • قمی، عباس، تحفة الاحباب فی نوادر آثار الاصحاب، تحقیق: جعفر حسینی، تهران، دار الکتب الإسلامیة، ۱۳۷۰ش.
  • کشی، محمدبن عمر، رجال الکشی، مشهد، موسسه نشر دانشگاه مشهد، ۱۴۰۹ق.
  • مامقانی، عبداللّه، تنقیح المقال فی علم الرجال. نجف، بی‌نا، ۱۳۵۲ق.
  • نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، تحقیق: موسی شبیری زنجانی، قم، مؤسسة النشر الإسلامی، ۱۴۰۷ق.

پیوند به بیرون